|
Geschreven door Administrator
|
|
dinsdag 15 september 2009 17:35 |
Na uren, weken, maanden van inspanning was het dan zover: Avalance zou na 19 jaar weer voor het eerst meedoen met de DCN finals.
De dag begon gewoon met oefenen. Van 11 tot 12 uur werden nog even de spreekwoordelijke puntjes op de ‘i’ gezet. Het ging behoorlijk goed en iedereen had er vertrouwen in dat we een mooie show zouden neerzetten. We zouden ze wel even een poepie laten ruiken.
De bustocht was niet lang en we waren daarom ook zo in Dordrecht. Daar aangekomen moest Jong Avalance zich gelijk gaan omkleden om daarna naar de warming-up te gaan. Omdat Jong Avalance als eerste het DCN veld mocht betreden ging het brass van Avalance maar alvast zijn of haar instrument poetsen.
Toen Jong Avalance aan de beurt was ging natuurlijk heel Avalance de Jong Avalancers aanmoedigen. Ze hebben een goede show gelopen en gaan bij DCE zeker knallen.
Daarna hadden we weer even pauze. Sommige brassdapen gingen hun instrument (alweer) poetsen en de contra’s ontdekten de zilverpoetsdoekjes. Andere leden gingen nog even naar de andere jeugdkorpsen kijken, maar erg veel tijd hadden we niet. Ook Avalance moest natuurlijk omkleden en warming-uppen. Daar namen de instructeurs gelukkig lekker de tijd voor zodat iedereen lekker warm gespeeld was.
Op het moment dat we naar het veld liepen zagen we dat onze spullen op het karretje van Beatrix werden geladen. Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat ik daar toch wel kippenvel van kreeg. Onze spullen werden gewoon het veld op gereden. Dat was echt een prachtig moment.
We waren er klaar voor! Na al die inspanning moest het er nu uitkomen.
Dat moest en zou gebeuren! En het gebeurde!
Op het moment dat we klaar stonden zag je gewoon dat iedereen heel geconcentreerd was. De show begon en het klonk gewoon goed! De opener ging goed, de lijntjes in demo drie stonden recht. Bij de ballade liet het brass zijn beste kant zien en ‘langs de lijn’ klonk prachtig. Er is trouwens ook nog nooit zo fanatiek geschopt door het brass en de guard. Toen de show erop zat, was iedereen voldaan.
Na het omkleden ging het brass nog even het nieuwe nummer instuderen wat die avond gespeeld zou worden. Helaas was er geen partij voor de contra’s. Ook was het niet het makkelijkste nummer en mochten we naar de Olympic Retreat ons blaadje meenemen. Na deze extra repetitie mochten we lekker naar de andere korpsen gaan kijken.
Na Beatrix was het voor de meeste tijd om zich om te kleden (behalve voor degene die dit al gedaan hadden, omdat ze naar Jubal wilden kijken). Om daarna samen met Jong Avalance een lange rij te vormen voor de Olympic Retreat. Zoals altijd duurde het erg lang voor we eenmaal met zijn allen op het veld stonden, maar we stonden er voor het eerst in 19 jaar wel.
Het was tijd voor de puntenaantallen. Eerst was Jong Avalance aan de beurt en zij behaalden een mooie score van 57,65. Na de cadet class was het toen echt tijd voor de A-class. Iedereen barste van de zenuwen. Op de vierde plek... Avalance met 60,95 punten! Dat verschilt 11 punten met Huizen en ik denk dat iedereen ook heel blij mag zijn met dit resultaat.
Avalance is terug in de race!
|
